یکشنبه, ۲۳ مرداد ۱۴۰۱

واردات برنج ممنوع!

شنبه, 22 آبان 2020

تحلیل روز: توافق روسیه و اوکراین بر سر صادرات غلات، تصمیمی برای همه جهان

 

 

 

 

کاج پرس- 01/ 05/ 1401

غذا و تامین آن در تمامی مقاطع تاریخی از آن هنگام که فرماسیون اقتصادی متکی بر شکارورزی در جوامع اولیه بشری حاکم بوده تا زمانی که کشاورزی به میان آمد و در ادامه آن نظام فئودالیسم شاکله جامعه را تشکیل داد، و سپس فرماسیون های پیشرفته موسوم به بورژوازی و تجارت ملی و جهانی به وجود آمد، همواره از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بوده است.

تامین غذای کافی و پر انرژی برای لشکریان و نهایتا سربازان در جنگ های گسترده یکی از الزامات پشتیبانی این جنگ ها به شمار می رفته.

جمله معروفی که «سربازان روی شکمشان راه می روند»، از اهمیت راهبردی غذا و تامین آن برای تفوق و پیروزی در جنگ های کلاسیک، غیر جبهه ای و حتی غیر متقارن نشأت گرفته است.

آنچه در این مفهوم یعنی غذا به عنوان یک ابزار جنگی در دنیای مدرن امروزی تغییر بنیادی کرده، این است که با پیشرفت اندیشه های ناب بشری استفاده این ابزار از سوی فرماندهان نظامی و سیاست گذاران جنگی برای تصرف مواضع، شهرها، روستاها، مذموم و کارکرد خود را در چارچوب موازین حقوق بشری از دست داده است.

درست برخلاف دو قرن پیش یا بیشتر که فرماندهان نظامی در شمار تاکتیک های آفندی خود قطع آب و نان را در کنار سایر جنگ افزارها احصاء و در طرح حملات، جزء ضرورت های جنگیدن به حساب می آوردند بارها در روایت های تاریخی خوانده ایم که پس از مدتی نه چندان طولانی از محاصره یک قلعه تسخیر ناپذیر و شاید درست هنگامی که فرماندهان از تصرف آن قلعه ناامید می شدند، به عنوان آخرین تاکتیک، با منجنیق، نان به داخل قلعه پرتاب می کردند و مردم گرسنه نیز برای نجات جان خودشان دروازه قلعه را مخفیانه به روی دشمن می گشودند، خوشبختانه این هولگاه های ترس و تشنگی و گرسنگی دیگر به چشم نمی خورند.

در جهان متمدن امروز این شیوه جنگیدن محکوم شده و دارو و غذا حتی در دشمنانه ترین تحریم ها نیز استثنا هستند. سیاستمداران می دانند اگر از این ابزار استفادۀ آشکار کنند حتی در میان مردمان سرزمین خودشان نیز با استقبال مواجه نمی شوند و در انتخابات ها رای نخواهند آورد. این رویکرد نوین در چارچوب عدم استفاده ابزاری از غذا در درگیری های نظامی، از الزامات دیپلماسی جهانی است گرچه ممکن است با هزاران ترفند و حُقه نقض شود.

باری، با این مقدمه طولانی به عنوان تلاشی برای درک مبانی نظری توافق روسیه با اوکراین برای صدور غلات اوکراین از طریق بنادر دریای سیاه در جنگی خانمان سوز، باید گفت این تصمیم از درون الزامات و دستاوردهای گریز ناپذیر افکار عمومی و وجدان های بیدار جامعه جهانی، برای همه جهان برخاسته است.

یادآور می شود پیش از این نیز در یکی از گزارش های ویژه مجله تخصصی «پیش به سوی کشاورزی اقتصادی» در روزهای پایانی فروردین ماه، آمار و ارقامی مبنی بر افزایش جهانی قیمت گندم و غلات، کمبود غذا، گسترش گرسنگی و احتمال قحطی در بسیاری از کشورها، که گذشته از خشکسالی، منبعث از جنگ غیر منطقی و نامقعول روسیه و اوکراین بوده است منتشر شده بود.

اینک تمامی سیاستمداران و رهبران کشورها، شرکت های بزرگ تجاری و همچنین شخصیت های علمی و دانشگاهی، دریافته اند که امنیت غذایی جهان متاثر از این رخداد در مخاطره جدی قرار گرفته است. لذا یکی از تحلیل های قرین به واقعیت در مورد توافق روسیه و اوکراین که البته با میانجیگری سازمان ملل متحد و با همکاری ترکیه، به نتیجه اولیه رسیده و امضا شده، همین دستاورد است که نباید از غذا به عنوان یک ابزار جنگی استفاده کرد. این دستاورد، همانگونه که گفته شد، برآمد فشار افکار عمومی و وجدان های بیدار جامعه جهانی، رسانه های مختلف با دیدگاه ها و جایگاه های متفاوت و بعضی از رهبران جهان طی شش دهه اخیر است.

در رابطه با جنگ روسیه و اوکراین، همدردی با کشورهایی که به شدت به واردات گندم، غلات و مواد غذایی فراوری شده از کشورهای مختلف جهان به ویژه در مناطق اطراف دریای سیاه وابسته بودند ابعاد جهانی یافت، گرچه درست یک روز بعد از این توافق، روسیه به بندر اودسا یکی از بنادر مهم صادراتی غلات حمله کرد، ولی باید به همان دلایلی که گفته شد به این پیمان امیدوار بود!

منصور انصاری 

------------------------------------

به شبکه های اجتماعی ما بپیوندید:

کانال تلگرام: http://www.t.me/kajpress00

پیج اینستاگرام: https://www.instagram.com/kajpressnews

 

 

 

 

 

  

 

 

33561927783576807403

  

تمامی حقوق مادی معنوی سایت محفوظ است .