کاشت،نه داشت،نه برداشت
جمعه 19 آبان 96: همهچيز جهت يک توافق دوجانبه بين هيئت مذاکرهکننده ايراني و هيئت اروپايي فراهم است؛ در دو سوي ميز، مذاکرهکنندگان براي به ثمر رساندن خواستهها و درخواستهاي خود آماده و گوشبهزنگ هستند. فيل هوگان بهعنوان نماينده و سخنگوي هيئت مذاکرهکننده اروپايي، زمين ايران را آماده کاشت ميبيند و از درخواستها و نيازهاي دوجانبه سخن ميگويد و مقامات ايراني، از اتحاديه اروپا بهعنوان مقصد مناسبي براي کاشت محصولات صادراتي خود نام ميبرند.
از صادرات پسته ، شترمرغ ، ماهي قزلآلا ، اسب ايراني و همکاري در حوزه زعفران
تا واردات بذر، گوشت گاو و گوسفند بدون محدوديت سني، مواد لبني ، ميوه تازه خارج فصل و روغنزيتون
سطح همکاريها به همين صادرات و واردات ختم نميشود. خبر اميدوارکنندهاي که در اين ميان توجه زيادي را به خود جلب کرد، نويد تسهيل روابط بانکي ايران با اتحاديه اروپاست.
ولي در ميانه جلسه سخناني بيان شد که همه پي بردند «که عشق آسان نمود اول ولي افتاد مشکلها»، فيل هوگان سياستهاي اتحاديه اروپا که بر سه اصل استوار است را تشريح کرد: «سازگاري با محيطزيست»، «توازن محيطزيست و مصرف» و «رقابتپذيري».
اين بدين معناست که طرف اروپايي، استانداردها و اصول مشخص و کلاسه شدهاي را تبيين کرده است و در مقابل اين برنامه مشخص از سوي هيئت اروپايي، مذاکرهکنندگان ايراني هيچ استاندارد يا پيششرط تعريفشدهاي در دست ندارند و اين خود به معناي ايجاد شبهها و عدم تطابق و توازن ميان دو طرف است. امري که ميتواند ما را منفعل کرده و به تقليل استاندارهاي کشورمان در مباحث منجر شود.
و حالا بعد از گذشت 3 ماه که مرحله کاشت را هرچند ناقص گذرانديم و وارد مرحله داشت، شدهايم چه اقدام مؤثر و پيش برندهاي صورت گرفته است تا توافقات رها نشوند؟ از تأمين زيرساختها و رفع موانع جهت تسهيل و به ثمر نشستن روابط بانکي با بانکهاي اروپايي، اقدامات زمينهاي جهت افتتاح دفتر اتحاديه اروپا در ايران ، تبيين سياستهاي کارآمد براي دستيابي به استاندارهاي اروپايي و پيوستن به WTO و تمام موارد ذکرشده نيازمند پيگيري و برنامهريزي گامبهگام در جهت از بين بردن موانع است.
هيئت اتحاديه اروپا با هدف مشخص و از پيش تعيينشده وارد اين مذاکرات شد و با جهتگيري مناسب از اين فرصت بهره کافي را خواهد برد تا آنچه در اين سفر کاشته است را برداشت کند و آنچهکه اکنون جاي چانهزني و بحث دارد ميزان پويايي و پيگيري ما براي بهرهگيري از نتايج اين مذاکرات است. آنچه کاشتيم را پاس بداريم و به دنبال داشت باشيم تا به برداشت اميد پيدا کنيم.
توقع ميرود نهاد تصميمگيرنده و سياستگذار نيز همچون کشاورزي که به کاشته خود رسيدگي ميکند، آبياري ميکند، هرس ميکند، کود ميدهد، مترسک بر سر جاليز مينهد، سيستم آبياري را دگرگون ميکند و هر آنچه در توان دارد را براي احيا و پرورش محصول به کار ميگيرد؛ براي به ثمر رساندن توافقات و بهرهمندي از نتايج آنها هر چه بيشتر برنامهريزي، پيگيري و اطلاعرساني کند.
مرضيه زارعي
